تبلیغات
تفسیر قرآن کریم - تفسیر آیه 5 سوره یس
حدیث از معصومین 

مرتبه
تاریخ : جمعه 12 اسفند 1390
تَنزِیلَ الْعَزِیزِ الرَّحِیمِ
ترجمه : این قرآنى است كه از سوى خداوند عزیز و رحیم نازل شده .
تكیه روى «عزیز بودن » خداوند براى بیان قدرت او بر چنین كتاب بزرگ شكست ناپذیرى است كه در تمام طول اعصار و قرون به صورت یك معجزه جاویدان باقى مى ماند، و هیچ قدرتى نمى تواند عظمت آن را از صفحه دلها محو كند.
و تكیه روى «رحیمیت » خداوند براى بیان این حقیقت است كه رحمت او ایجاب كرده كه چنین نعمت بزرگى را در اختیار انسانها بگذارد.
و اینكه در آخر خدا را به دو صفت عزت و رحمت ستوده براى اشاره به این معنا است كه او قاهرى است كه مقهور كسى واقع نمى شود، غالبى است كه از كسى شكست نمى خورد، پس اعراض اعراض كنندگان از عبودیتش او را عاجز، و انكار منكرین خدایى اش ، و تكذیب تكذیب كنندگان آیاتش ، او را ذلیل نمى سازد،
و او براى هركس كه تابع ذكر (قرآن ) شود، و به غیب از او خشیت داشته باشد، داراى رحمتى واسع است ، اما نه براى اینكه از پیروى آنان و ایمانشان به غیب استفاده كند، بلكه براى اینكه آنان را به سوى آنچه مایه كمال و سعادتشان است هدایت فرماید. پس او تنها به خاطر عزت و رحمتش رسول را فرستاده و قرآن بر او نازل كرده ، قرآن حكیم ، تا مردم را انذار كند، و در نتیجه كلمه عذاب بر بعضى ، و كلمه رحمت بر بعضى دیگر مسلم شود.
بعضى از مفسران این دو توصیف را براى بیان دو نوع عكس العمل متفاوت می دانند كه ممكن است مردم در برابر نزول این كتاب آسمانى و فرستادن این رسول نشان دهند:
اگر به انكار و تكذیب بر خیزند خداوند با عزت و قدرتش آنها را تهدید كرده ، و اگر از در تسلیم و قبول در آیند خدا با رحمتش آنها را بشارت داده .
بنا بر این عزت و رحمتش كه یكى مظهر «انذار» و دیگرى مظهر «بشارت » است با هم آمیخته و این كتاب بزرگ آسمانى را در اختیار انسانها گذارده است .
در اینجا سؤ الى مطرح است كه مگر مى توان حقانیت یك پیامبر یا كتاب آسمانى را با سوگند و تاكید اثبات كرد؟
ولى پاسخ این سؤ ال در دل آیات ( 2 4 ) همین سوره نهفته است ، زیرا از یكسو قرآن را توصیف به حكیم بودن می كند، اشاره به اینكه حكمتش بر كسى پوشیده نیست ، و خود دلیل بر حقانیت خویش است .
دیگر اینكه پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) را به ره سپردن بر صراط مستقیم توصیف كرده ، یعنى محتواى دعوت او خود بیان می كند كه مسیر او مسیر مستقیمى است ، سوابق زندگى او نیز نشان می دهد كه او طریقى جز طریق مستقیم ندارد.
یكى از بهترین طرق براى پى بردن به حقانیت پیامبران این است كه محتواى دعوت آنان دقیقا بررسى شود، هرگاه هماهنگ با فطرت و عقل و وجدان بود و در سطحى قرار داشت كه از انسان با نیروى بشرى امكان پذیر نیست ، بعلاوه سوابق زندگى شخص پیامبر چنان بود كه نشان می داد مرد امانت و صداقت است ، نه دروغ و مكر و تزویر، این امور قرائن زنده اى می شود بر اینكه او فرستاده خدا است ، و آیات فوق در حقیقت اشاره اى به هر دو مطلب است ، بنابر این سوگند و ادعاى فوق هرگز بی دلیل نیست .
از این گذشته از نظر فن مناظره ، براى نفوذ در دلهاى منكران لجوج هر قدر عبارات محكمتر و قاطعتر و تواءم با تاكید بیشتر مطرح شود این افراد را بیشتر تحت تاثیر قرار میدهد.
باز سؤ ال دیگرى مطرح میشود كه چرا مخاطب را در این جمله شخص ‍پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) قرار داده است نه مشركان ، و نه عموم مردم ؟
پاسخ اینكه هدف این بوده كه تاكید كند تو بر حقى و بر صراط مستقیمى خواه آنها بپذیرند و خواه نپذیرند، به همین دلیل در رسالت سنگین خود كوشا باش ، و از عدم قبول مخالفان كمترین سستى به خود راه مده .

منابع متن :
تفسیر نومنه و تفسیر المیزان



طبقه بندی: سوره یس،  تفسیر، 
ارسال توسط علی قربانی
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی

ابزار وبلاگ

طراحی سایت

قالب وبلاگ